Yeter Ki Şiiri - Dr Yusuf Polat

Senden ne bir vefa, ne de söz beklerim,
Bir kuru dal gölgesine razıyım inan.
Sakın gözlerinde büyümesin kederin,
Ben ağlarım yerine, yeter ki sen bir gül

Bir güzel sözün olmasa da olur dilinde,
Bırak güller başka bahçelerde açsın.
Ben dikenlerine razıyım sevdanın,
Yeter ki öfken gelip yüreğime batmasın.

Ne bir tebessüm borçlusun şu an bana,
Ne de saatlerce konuşmak zorunda.
Bir susuşun yeter bazen,
Yeter ki suskunluğun beni yaralamasın.

Güneşim de olma, karanlığıma alışırım,
Sensizliğin gecesinde bir yıldız bulurum.
Yalnız, bir gün çaresiz kalırsan eğer,
Şifa aradığın elleri benden de esirgeme.

Şimdi anladım sevda dedikleri neymiş;
Bir ömür yan yana yürümek değilmiş
Bazen bir insanı kendinden çok sevmek,
Ve onun mutluluğu için
Kendi yüreğinden sessizce vazgeçmektir.