Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gidiyorum yasak olduğum bu şehirden
Ellerinin tenin yasak bu olduğu bu şehirden
Geldiğim gibi arkama bakmadan
Gözümden akan yaşları içime akıtarak gidiyorum
Kıçına bir teke yemiş sokak köpeği gibi
Kalbimden kurşun yemişler gibi çaresiz
Ağlamaklı bu şehirden gidiyorum
Unutulduğum kalplerden atıldığım bu şehirden gidiyorum.
İçimdeki yarama tuz basarak ta olsa
Tek sen mutlu olasın diye
Suskun ağlamaklı gidiyorum şehirden
Çok güzel bir şiir oluşmuş içtenlikle kutlarım. Sevgi ve saygılar....
Duygular etkileyici bir anlatım.Beğeniyle okudum.TAM PUAN.TEBRİKLER...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta