Sesleniş Şiiri - Yorumlar

Bize öyle öğretilmişti; başımıza ne gelirse gelsin suçlusu olduğumuzu.
Alıştırılmıştık, inandırıldık, inandık…
Her neyse işte; kırık dallardan münezzeh bugün yapraklar dökülüyor.
Hasretinle bir hazan vakti, budanmış ağaç gibi ömrüm bu aralar.
Kökünde vuslat şerbeti, belki de bir serçenin gözyaşı gibiyim.
Anlamayanı anlatmayı bırakalı çok oldu.
Herkes haklı, ben yorgunum.