Şeyma Açık Şiirleri - Şair Şeyma Açık

Radyoda çalan şarkı kırıntısından nasiplendiğim bir gün,
adını duymasam da seni anımsatıyor her şey.
Toplanmayan cam kırıntılarının üzerinden geçerken
buluyorum kendimi; yere sağlam basmayan ayaklarım şimdi paramparça.
Üflediğim melodikanın notalarından haz almadığım bir gün,
adını duymasam da seni anımsatıyor her şey.

Adını içimden söyledim bugün,
fısıldamadım. Kalbim kendini bir şey sanmasın, durduk yere teklemesin ya da titreyip durmasın diye… Biliyorum, sevdam çok ağır. İnan, bu yükü onurla taşıyorum. Adını hep içimden söylüyorum bugün, kimseler duymasın diye o güzel ismini…
Sen, öksüz kızın gözlerindeki umudu gördün mü hiç? Babası bir gün gelecek diye bekleyen… Bilemedin bana yar, bana can; hem ana hem baba olduğunu… Ve bir gün gittiğinde hem öksüz hem yetim kaldığımı…
Adını içimden söyledim biraz önce. Korkuyorum, biri çıkıp seni soracak diye… Nolur görmesinler harabe olmuş yanımı… Gözyaşlarımı tebessümlere karıştırıyorum. Evet, gülümsüyorum… Adını içimden söylüyorum yine, kısık bir sesle…
Adın ne güzel… Söylemeden edemiyorum kendimi. Ey mağrur gözlerinde hasrete doyduğum… Adını söyletme ellere… Ey sevdasında çilekeş olduğum, adına kurban olduğum… Adını içimden haykırıyorum bugün.
Adın ne güzel…

Adını içimden söyledim bugün..
fısıldamadım, kalbim kendini bir şey sanmasın, durduk yere teklemesin, yada titreyip durmasın diye.Biliyorum sevdam çok ağır İnan bu yükü onurla taşıyorum, adını hep içimden söylüyorum bugün, kimseler duymasın diye o güzel ismini.. Sen öksüz kızın gözlerindeki umut'u gördün mü hiç?Babası bir gün gelecek diye bekleyen,bilemedin bana yar, bana can,hem ana hem baba olduğunu ve birgün gittiğinde,hem öksüz hem yetim kaldığımı, adını içimden söyledim biraz önce korkuyorum! biri çıkıp seni soracak diye, nolur görmesinler harabe olmuş yanımı, gözyaşlarımı tebessümlere karıştırıyorum evet gülümsüyorum. Adını içimden söylüyorum yine kısık bir sesle, adın ne güzel söylemeden edemiyorum kendimi,ey mağrur gözlerinde hasrete doyduğum adını söyletme ellere.Ey sevdasında çilekeş olduğum, adına kurban olduğum, adını içimden haykırıyorum bugün.ADIN NE GÜZEL.

Anlamıyor musun kadın, senin yazgınla değişen bir kader değil bu savaş.
Arşa çıkardığın her isyan, kaçtığın her bulut yaş olup düşecek gözlerine; zaten alnına yazılmış değişmez bir mühür.
Anlamıyor musun kadın?
Hayat, senin direndiğin yerden de büyük. Büyük acıların konuşunca anlat, sustuğun yankıların çığlık çığlığa içeride.
Anlamıyor musun kadın?
Çocukluğun toprağa gömülmüş, yerin yedi kat altında; sen hâlâ “anne” diye ağlıyorsun.

Eskiden anneme kızdığım her şeyi..
bugün ben yapıyorum.
Gece herkesten sonra uyuyorum,
herkesten önce uyanıyorum,
bütün derdi omuzlu yorum..
ondan mıdır ki belim bükük dolanıyorum.

Sen gittin ya babam… En çok sevilmiş yanım da gitti. Öyle bir yetimlik çöktü üstüme. Neye üzülsem önce sana ağladım, sonra yetimliğime.
Sen gittin… Ağıtlar veryansın etti göğüme, şimşekler ürpertir oldu gecemi. Kabuğu sağlam ceviz ağacının kökü kurudu. Filiz vermedi tohumlar.
Sen gittin ya babam… Anka kuşları uğramaz oldu şehrime. Kırlangıçlar kör, yürekler sağır oldu.
Sen gittin ya babam… Umut vadisinde güneş batıdan doğdu. Toprak meskenim, çam ağacı gölgem oldu.
Sen gittin ya babam… Öyle bir yetimlik çöktü üstüme. Vakit geçmezmiş dünya ehline.

Bakmayın kalbimin taş gibi göründüğüne; dokunanın bıraktığı mazıyım ben. Ölmeden de ölünürmüş… Bakmayın sonsuzluğu düşlediğime, sevdadan payıma ayrılık düştü.
Bakmayın hayalperest gülüşlerime, hıçkırığa mahkûm, acı dolu kirpiklerime. Zaman hasret süzüyor bir çare gönlüme.
Bakmayın takılıvermiş ayaklarıma pervasızca umutlarım.Bulsam şimdi başımı çevirip bakmam artık.
Ben ki yaralanmazdım böyle… Ben ki kurutmazdım güllerimi çöllerde. Ben ki söyleselerdi bana: “Karanlık olacak dünyan, gülmeyeceksin eski gibi.”
Bulsam şimdi gülücüklerimi, başımı çevirip bakmam.
Bakmayın biraz isyankâr durduğuma; biraz sevdasız, biraz yarsız… Kimse bilmez yüreğimdeki feryadı. Sessiz, bir o kadar çaresiz.

Seninle yaşlanmanın hayalini kurmuştum!
Sensiz yaş almanın hüznüyle boğuştum.
Adını aşk koydum be adam Sen öldüm say,
Buna da dayanırım ben sen unuttum say,
Bazen huzurumun gölgesinde kalıyor insan..
Kendi kendine veremediğin hesabın ağır,

Ben Hülya değilim…
Sırf sen gör diye,
her gece gözlerinin kapanmasını bekleyen sokak lambalarının sönük durduğu bir anda değilim.
Bu ara gecem, gündüzümde karanlık gölge değilim mesela.
Gittiğin her yerde olmak olsa da hayalim,
bir ressam hiç değilim; çizemem.

Ben ölecek kadın değildim, elbet vardı yüreğimin bir bildiği. Boşuna sarmadı sevdanı içime. Kıldığım namaz gibisin, başımı koyduğum secde. Dedim ya, ben ölecek kadın değildim. Ne olur sevgili, sakla beni göğsünde; verme ellere. Unutma beni, unutturma yüreğine.
Ah, ben ölecek kadın değildim. Vardı yüreğimin bir bildiği, boşuna saklamadı sevdanı içime. Sakın söyleme kimselere, bilmesinler seni sevdiğimi.
Ah benim tesbihim, de imame sayısızca sevdiğim sevgili. Şarkılarından nağme sesine nefes verdiğim. Dedim ya ben ölecek kadın değildim, vardır yüreğimin bir bildiği. Boşuna kök vermedi gülüne, toprağında hayatı bulduğun.
Ne olur sevgili, söyleme elaleme; bilmesinler seni dualarımda her gece istediğimi.