Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aşkı bulunmaz bir nimet sanmıştım,
Yalancı sözlerine,iki yüzlü güzelliğine kanmıştım,
Aşkı sevgi kriziyle hep karıştırarak
suçluyu aşk ve sevgiye bırakmakta insanı yorgun kılar.
Nefsi nefsi işte insanın evrilip çevrilip ne olduğunu anlatan yol
El Fatiha ruhuna dediğimiz nice suretler kendine yük vermeden yük alarak
İlk soru ne olmalı.
Yüreğinize sağlık enderin sevgi ve muhabbetlerimle hoşça bakınız zatınıza efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta