Pencere kuzeyde dereye bakip cilgalari gözleyen
Kimin kolyesidir ki sarmasiklarla karanfilceden itirdan
Yoksul bir ay cavgini gibi isidikca yalpalayan karanligin
Tutunacak yeri olmayan sacaklarina ve örtüsüne bürünerek
Kac kapi kac bucak kimin..
Kirilp koptugu her hozan cardaklarla ve cakir dikenleriyle bölüserek
Sahtiyene dönmüs sefiller koynundaki gazap günlügünün
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta