Okumayacağını bile bile yazıyorum.
Gün gelir aynı acının vurgunuyla vurulmuş,
Sevdiğinin hasretiyle yüreği buz tutmuş,
Sevdası dilinde tutuklu kalan yüreklerin,
Belki gönül sesleri olurum diye yazıyorum.
Bize dair tek bir iz bırakmadan,
Tek bir an yaşanmadan,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta