Ben, nefsinin kefesini ağır tartan bir terazi,
Sen,Hakkı hatırlatıp dengeleyen diğer kefesi.
Ben,her biri birbirinden farklı kar tanesi,
Sen,yüreğine alarak eriten aşkın nefesi.
Ben,kıldan ince kılıçtan keskin sırat yolcusu,
Sen,sırat üzerine evler yapan aşkın mühendisi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Tebrik ederim, yüreğinize sağlık sn Yahya AYGÜN bey
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta