Senfonik Viyena Şiiri - Seyfi Karaca

Seyfi Karaca
3613

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Senfonik Viyena

Nasil severim..
Günün yoruluslarini suya sarhos deniz köpüklerinden
Berrak ve bembeyaz mavimsi sandaldan
Yildizlara bakmaya doymayan ay gibi
Dünyanin etekleri bal sarisi kumsal aklimin önü günesli gökyüzü
Yükleyip giderim trenlere gönlümü
Az biraz daha bekleseydi gün dogacakti zaten
Dökülüp sökülecekti yeni boyasi sivasi eski evlerden
Kavak da sögüt de bakip imrenerek uzaktaki koruluga dereye
Gece ayda kalan yildizlrin kamasmis gözleri gibi yani
Kim kimi seviyorduysa
Ask ona
Oraya kadar
Dumandir bazi kalbimdeki mevsim
Ara duraklarda incir ezmesi recel ve kahve
Bilirim makastan makasa gecer binlerce yolculuklar
Her defasinda sonbahar yanar irmakta solo ve senfonik
Kimbilir kac bir diyardir bu sefer de burdaki zevki sefam
Ansizin viyana olmustur gece
Karanliga karisip akip giderken tunadan…

Ekim / 20

Seyfi Karaca
Kayıt Tarihi : 25.10.2020 13:22:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!