İnce ince sesizce bir rüzgar esiyor
Aklımda fikrimde sensiz kalbimde
Sakin durgun ama ötesi sert ötesi öfkeli
Acıtma dan incitmeden vuruyor ruhuma...
Senden kalan ne varsa zulüm
Yanıyor, tepeden tırnağa ateş saçıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta