Ey Hayat Şiiri - Muhsin Yener

Ey Hayat

Ey hayat...
Sanki bana inat
hızlı gidiyorsun.

Bir rüya gibi
geçip gidiyorsun da
ardında bıraktıklarını
hiç sormuyorsun.

Biraz yavaşla...

Özleyip de sarılamadıklarım var,
gözlerine bakıp
“İyi ki varsın” diyemediklerim...

Söyleyip de söyleyemediklerim,
yarım kalmış cümlelerim,
içimde büyüttüğüm
nice özlemlerim var.

Daha anlatacaklarım var hayata,
daha susacaklarım...

Daha yaşayamadığım günler,
daha sarılamadığım insanlar,
daha söyleyemediğim
“İyi ki”ler var.

Daha bir akşamüstü
aynı masada oturup
eski günleri konuşacaklarım,
birlikte susacaklarım var.

Ey hayat...
Öyle hemen geçip gitme.

Beni benden alıp
aceleyle savurma yılların arasına.

İnsan bazı insanlara
bir ömür sarılmak ister;
ama ömür,
bazen bir sarılmaya bile
yetmiyor.

Sen yine de yavaşla...

Çünkü benim
özleyip de sarılamadıklarım,
sevdiğimi söyleyemediklerim,
içimde yarım kalanlarım
ve hâlâ kalbimde
yaşattıklarım var.

Ey hayat...

Biraz yavaşla.

Daha doyamadığım sevdiklerim,
daha tamamlayamadığım hikâyelerim,
daha yaşayamadığım
güzel günlerim var.

Rüya gibi geçip gitme...

Çünkü ben,
daha sana söyleyeceklerimi
bitirmedim.

Muhsin Yener