Senden Sonra Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Sen gittin
ben bir türlü gidemedim senden

Hangi yana dönsem
bir yerinden çıkıyorsun karşıma

Mazide kalmış sanıyordum
meğer bazı şeyler
insanın içinde kalıyormuş

Bir gece
adını anmadan seni düşündüm
sabaha kadar
ne uyku geldi
ne de içim sustu

Tanımsız bir boşluk bu
ne desem eksik
neye dalsam sen

Kaç zaman geçti
bilmiyorum artık

Ellerin ellerime değmedi
sesin sesime karışmadı
ama nedense
seni hâlâ dün gibi taşıyorum içimde

Son umudum diye
bir köşeye saklamıştım seni

Kimseler bilmesin istedim
ben bile bilmeyeyim
ne kadar bağlandığımı

Olmadı...

Kendim ettim
kendim buldum bu sevdayı

Şimdi geceleri
için için seni çağırıyorum

Duyar mısın
bilmem

Belki çoktan unuttun
belki adımı bile hatırlamıyorsun

Ben ise
bir türlü tamamlayamadım
sensiz kalan tarafımı

Bazen
artık yeter diyorum

Sonra bir şey oluyor
bir söz
bir koku
bir akşam sessizliği

Yine sen...

Ne kadar sustursam da
bitmiyor içimdeki bu sevda

Sen yoksun
ben yine seni düşünüyorum

İçin için ağlayıp
kendime kızıyorum

Ne desem boş

Nasılsa
bitmiyor bu sevda...