Kolay değil demiştim hasretle muhabbete oturmak.
Kolay değil demiştim demler sofrasından sağlam kalkmak.
Şimdi yalnızlığın sarp yokuşu ne kadar da çileliymiş,
Ayrılığın sorgusu ne kadar da çetinmiş,
Sende gör, sende yaşa!
Sevdayı kelepçe takıp zamana hapsedince,
Sevgilinin bukleli saçlarını tel tel dökünce,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Yaşadım. Ben özellikle yaşatmadım. Onu bekledim, umutsuzca. Ona çok güvenirken, özellikle yaşattığını anladığımda ona güvenen kalbimin yaraları kaldı. Vücudumda ölümün keşif kolları istila etmeye çalıştı. Ömrüm kalmışsa ona, kalmamışsa toprağa armağan olacak varlığım. En güzel günlerimizde yarım kalıp göçersem, ağlarken acımayıp da hastalığa beni teslim edişinin bedeli onu yakacak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta