Sandığın gibi bir yaşantım yok!
Yaşamadım işte neyini anlatayım.
Herkes gibi liseli sevgilim olmadı...
Ben pazarda ekmek satıyordum.
Ben, esnafın en sevdiği adamdım,
Nerde iş varsa oraya koşuyordum.
Herkese ben bakıyor, herkes ise bana bakıyordu
Miniciktim, ayakkabının topuğuna basıp,
Onyedi yaşında tesbih sallıyor...
Gömleğimin iki düğmesi açık gezerdim.
Parfüm kullanmayı bilmez, limon kolonyası
Anneme evlatlık değil, babalık yaptım.
Babama ise babalığın ne olduğunu...
Bütün aileme baktım, baktığımla kaldım
Bana ise kimse senin gibi bakmadı işte...
Ben, bunu unutamadım. O devasa kalbini,
Bana bakabilecek kadar, beni görebilecek kadar
Sen, beni nasıl farkettin, hiç mi dikkat etmedin.
Üstüme başıma, saçıma hiç bakmadın mı?
Ben, senin hayatından biriydim ve biriyim.
Kimdim ben, onu bilemiyordum, anlayamıyordum.
Beni kim sever, ben boş bir ilgi tenekesi işte...
Ne halt olduğumu anlardı, bir adım yaklaşan.
Üniversite... Dilediğine sor
Ama ben, seni kimseye sormadım
O lanet okulda paramparça oldum.
Orada aşağılandım, orada dışlandım.
Sana gelince unutabilmistim.
Sende beni böyle, yani sende...
Sende işte
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 05:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
