Gün Şubat bir, iki bin on dokuzdur
Sen okumazsan eğer şiirler hepten üşür
Kelimelerim buz tutar, mısralara don vurur
Sen açıp gözlerini eğer dönmezsen mevsimine
Çocuklar hiç bilemezler yazı, büyüklere hep kış olur
Kalk sen sümbüllere hazırlan, hatta sen sümbül oladur
Sen şubatça uyu be gülüm, çünkü kışların en kısası odur...
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta