Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İSTANBULDA YALNIZLIK MUMKUNMU?????YUREKLERDEN ESER ORDA RUZGAR , YUZLERDE DOGAR GUNES VE GECE GONULLERDE AYRI BIR SANCI.
Sen sevdam
ve artık her gün batımında
resmimi çeken gök
sarıyor kimsesizliğimi
ve kederli rüzgarlar kucaklar beni
bir ekmek kırığından
kan damlar
ve ben sessiz sokakların yolcusuyum
elimden tutmaz yıldızlar
ve
bir geminin batmasına benziyor
yok olan hatıralar
sen kurtul yeter...sen sevdam
ister uzat başını kalabalıklardan
ister geç.. beni tanımadan
ve bir sessiz akşamda...istanbul da
hangi rüzgarlar gelecek
tek başıma kalmışlığıma....
..........
ahhh o sevda yalnızlıkları....
işte böyle döktürür şaire dizeleri..
tebrikler hocam......
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta