Sen, ölüm
Çölde suya kanmayan Arap gibi
Kana doymayan Azrail.
Can, hayat
Nefes aldıkça yaşayan insan gibi
Son nefesinde pişman olmadan yaşamak.
Ve sonra, ebediyen nefesin kesilmesi
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




benzetmeye yaslanmış son bölüm yapısalcılık ilkesine uygun... şaşıtmaya meyilli başarılı bir çalışma... tebriklerimle...
pırıl pırıl gelecek vaat eden bir şair gördüm karşımda kutlarım saygı ve sevgilerimle
Çok güzel olmuş. Tebrikler.
Münir ÜSKÜDAR
Ölüm kalsa bile ayrılığa benzeyen
bir tek sen olsan bile ölümü güzelleştiren
hakkın yok yalnız ölmeye..benide al diyen bir şair yürek bu kalite bu tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta