1982- doğdu, yaşamaya çalıştı, hiç ölmeyecek...
Sütun gibi gövdemi, mendil mendil katlayarak
Sen misin, günahlarımı ışıldayarak arındıran…
Bir gül olmak için, gonca kabuğundan çatlayarak
Sen misin; kanımdan, canımdan rengi barındıran…
Saplanır zırhıma, kirpiklerinin kavisli mızrağı
Sür cennetinin yeşil çayırlarına, son kısrağı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta