Sen Hep Hoşça Kal Şiiri - Şeyma Açık

Hazin bir kayboluş bu…
Bendeki imrendiğim sevda kuyusunda karanlıktayım.
Bir leylak kokusunda arıyorum seni,
çünkü leylak kokar sense,
hasretin en güzel kokusu.
Yüreğimi dağlayan ismin silinmez;
kaderimle başucumda esirgedim yüzümden gülüşlerimi.
Bu çizgiler eskilerden kalma.
Yürüyemiyorum sanki,
toprağa prangalanmış ayaklarım.
Yara bere içindeyim; bir adım atsam, kanayacak.
Bastığım, basacağım her yer tuzdan ibaret.
Hummalı bir yakarış bu…
Anladım ki gerçek sevenler kavuşmaz;
bu teslimiyetim de ondan tükendi.
Umut takvimim, geride bıraktığım sevinçler,
hüznün doruklarında ah eder dururlar.
Bir hoş çakallar kaldı bana,
bir de elvedalar.
El değilsin ya…
Veda ettiğim hiç değil.
Sen hep hoşça kal…
Hoşça kal sevdiğim…
Hoşça kal.