Sana ne baharlar getirdim cebimde,
Ne de hiç solmayacak yapma çiçekler;
Ben sana,
Ayaklarının üşüdüğü o kasım gecesini,
Ve battaniyenin ucunu kendine çekişini getirdim.
Bütün âşıklar birbirinin gözünde kayboldu,
Biz seninle,
Aynı televizyon kanalında uyuyakalalım;
Kumanda elimizde kalsın,
Dışarıda dünya kendi derdine düşsün.
Sana "sen benim her şeyimsin" demeyeceğim,
Çok kalabalık bir cümle bu.
Sen benim,
Eve dönerken kapıyı anahtarla açmama gerek kalmadan
İçeriden ayak sesimi tanıyıp
Kapıyı açan yanımsın.
Herkes "sensiz nefes alamam" diye yeminler etti,
Ben "seninle beraber
Aynı çorbayı üfleyerek içmek,
Tuzu fazla kaçmış yemeklere gülmek,
Ve yıllar sonra
Birbirimizin cümlelerini tamamlamaktan yorulmamak" istiyorum.
Çünkü gerçek aşk,
Gökkuşağının altından el ele geçmek değilmiş;
Yağmur dindikten sonra
Çamurlu ayakkabıları kapının önünde yan yana çıkarabilmekmiş.
Orhan Diler
Orhan DlrKayıt Tarihi : 20.11.2026 20:03:00
Şiiri Değerlendir
© 2025 2026 [Orhan Diler] - Tüm hakları saklıdır. Eser, yazar adı ve kaynak belirtilmek şartıyla paylaşılabilir; izinsiz değiştirilemez ve ticari amaçla kullanılamaz


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!