4- Hayallerimi Yaşadım

4-HAYALLERİMİ YAŞADIM

Yarın ölecekmişim gibi yaşıyorum,
Rüzgârı tenimde bir veda öpücüğü gibi hissediyorum.
Her sabah gözlerimi açtığımda,
“Bugün son günüm olabilir” diyorum usulca,
Ve o zaman her şey
Daha parlak,
Daha derin,
Daha gerçek oluyor.

Hayallerimi kucaklıyorum korkusuzca,
Onları geciktirmiyorum, ertelemiyorum.
Kalbimde ne varsa döküyorum ortaya,
Sevdiklerimin ellerini tutuyorum sıkıca,
Gözlerinin içine bakıyorum uzun uzun.
Çünkü zamanı bilmiyorum,
Ama yaklaştığını hissediyorum,
Bir gölge gibi değil,
Sıcak bir dost gibi yaklaşıyor ölüm.

Pişmanlık yok içimde,
Ne bir ihanet, ne bir kırık kalp bıraktım ardımda.
İnsanları sevdim,
Onları önemseyerek sevdim,
Saygıyla dinledim,
Gözyaşlarını gördüm,
Gülüşlerini sakladım içime.
Ellerimi uzattım her zaman,
Kalbimi açtım,
Hiçbir şey beklemeden verdim.
Bu yüzden huzurluyum.
Bu yüzden gülümsüyorum aynada.

Ölüm, ey canım ölüm,
Korkmuyorum senden.
Sen benim en eski arkadaşımsın,
Doğduğum günden beri yanımdaydın.
Gelirken kapımı açık bırakacağım,
Çayımı demlemiş,
Şarkılarımı çalmış olacağım.
Birlikte oturacağız belki,
Hayatımın filmini seyredeceğiz sessizce.
Ve ben “Güzel yaşamışım” diyeceğim,
Sen de başını sallayacaksın.

Hayat…
Seni gözlerinden öpüyorum.
Tuzlu gözyaşlarından,
Taze ekmek kokusundan,
Yağmur sonrası toprağın kokusundan,
Bir çocuğun kahkahasından,
Yaşlı bir adamın titreyen elinden öpüyorum seni.
Bana verdiğin her acıya,
Her sevince,
Her kırılmaya,
Her onarılmaya teşekkür ediyorum.

Artık hafifim.
Yüklerimi bıraktım yol kenarına.
Kıskançlığı, öfkeyi, küçük hesapları,
“Ya olursalar…
Sadece sevgi kaldı cebimde,
Bir avuç dolusu.
Onu da dağıttım herkese.
Boş geldim, boş gidiyorum.

Gece yıldızlara bakıyorum uzun uzun,
Her biri bir veda gibi parlıyor.
Sabah denize bakıyorum,
Dalga dalga geliyor hayat,
Dalga dalga gidiyor.
Ben de o dalgalardan biriyim,
Kıyıya vurup geri çekileceğim.
Ama iz bırakacağım,
Gözlerde, kalplerde,
Birkaç cümlede,
Birkaç samimi sarılmada…

Hazırım.
Korkmuyorum.
Huzurluyum.
Hayallerimi yaşıyorum hâlâ,
Son nefesime kadar dans edeceğim.
Ve o an geldiğinde,
Gülümseyerek diyeceğim...
“Teşekkür ederim hayat.
Güzel bir rüyaydın.”

Sonra gözlerimi kapatacağım,
İçimde koskoca bir sevgi,
Bir avuç huzur,
Ve dudaklarımda hafif bir tebessümle…

Akşamın yumuşak sessizliği çökerken üzerime,
Yıllardır içimde sakladığım o hayalleri bir bir yaşadım ben.
Koşuşturmaların, telaşların, yetişememelerin uzağında,
Sakin bir göl kıyısı gibi dingin,
Rüzgârın bile incitmeden estiği bir yerdeydim.

Belki de bu yüzden kırıldınız bana,
İçinizde bir yerlerde sessizce darıldınız.
Biliyorum…
Ben o anlarda size dönüp sadece gülümsedim diye,
Hayatı hafifçe omuzlayıp geçtiğim için,
Biraz da buna içerlediniz.

Ama hayat dediğin işte,
Bir sabah başlar, bir akşam biter.
Ben payıma düşeni yaşadım
Ve şimdi usulca kapatıyorum kapımı.

Geride bıraktıklarımı,
Tamamlayamadığım cümleleri,
Yarım kalan yanlarımı
Size emanet ediyorum.

Artık sabahın ilk ışıklarıyla uyanmayacağım,
Perde aralığından süzülen güneşi karşılamayacağım.
Bir saksının toprağına su dökülmeyecek elimden,
Çiçekler beni beklemeyecek.

Sessizce çekiliyorum hayatın içinden,
Bir veda gibi değil,
Daha çok bir dinleniş gibi…

Hayatımı öperek geçiyorum bu dünyadan.
Ve bu, en güzel veda.
Hoşça kalın
Dostlarım,
Sevdiklerim,
Ailem…
Hoşça kalın.

( 02.05.2026 Tarihinde vefat eden Çalışma arkadaşım Suna Fındıkoğlu anısına )

06.05.2026