Avuçlarımda taşıdığım yıldızlar, saçlarına ufalanırdı.
Karanlığın da, karanlığında saklanan mutluluk,
Sofranda ki, mezelerden biri olurdu.
Her canlıyı korkutan ölüm.
Şehvetin bir diğer adı olan bileklerinde.
Amaçsızca sallanan, bir bileklikten farkı olmazdı.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta