İtiraflara soyundum. Evet seni gerçekten çok ama çok seviyorum.
Gözlerine dalıp gittiğimde beni benden alıp götüren masumiyetin,
Saf ve kendine has güzelliğin. Aşk şarkılarını severek dinleten sihrin ve gözlerimin içini güldüren sevecen marifetin.
Hoşnutum. Hatta mutlu. Ama buruk.
Keşke bunca eziyeti görüpte hayata karşı silahlanmadan ve aşka karşı savunmaya geçmeden önce tutabilseydin ellerimden.
Şimdi bu senelerdir süren hazırlık döneminin boşa çıkmasının etkilerini yansıtıyorum sana. Özür dilerim!
Ben içten ve inanabileceğin kadar hoş sevebilirim seni.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta