Sen Şiiri - Atabay Güveloğlu

Atabay Güveloğlu
66

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sen

Sen,içimdeki Afrika güneşi,
Volkanların sönmeyen ateşisin.
Sen,Mecnun'un,Kerem'in kaderi,
Yakup'un,Ferhat'ın çilesisin.

Sen,avuçlarımda ölen güvercinim,
Kalbime yapılmış perçinimsin.
Sen,kırılmış gururum,erişilmezim,
Uzağım,uykularımda gördüğümsün.

Sen,söylemek isteyip söyleyemediğim,
Görmek isteyip göremediğimsin.
Sen,beynimde oluşmuş kördüğüm,
Çözmek isteyip çözemediğimsin.

Sen,duygularıma ağ örmüş örümcek,
Ellerimle soldurduğum öceksin.
Sen,biliyorum ki hiç dönülmeyecek
Geçmişiiim,milattan öncemsin.

Sen,sözünü tutamadığım şu gönlüm,
Kadehlerle tükettiğim ömrümsün.
Sen,kulaklarımdaki gazeller,
Dönüp de bakamadığım güzellersin.

Sen,hastanın tükenmiş hapı,
On yıldır çalmayan kapısın.
Sen,tüm ozanların şiiri,bestesi,
Hiiç dolmayacak kırık testimsin.

Sen,boğulan kalbimin son sesi,
Uzanan ellerimin son nefesisin.
Sen,bir tek gece bile dinmeyen
Göz yaşlarımın taa kendisisin...

Atabay Güveloğlu
Kayıt Tarihi : 3.9.2000 11:34:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!