Yüz sene uyuyan güzel misin sen,
Bir rüzgar olup bana eser misin sen,
Haydi kalk artık özledim seni,
Deyip uyandırsam küser misin sen.
Kahvaltıda gel de aşır aşımdan,
Uslanmadı deli gönül, bilirim hiç uslanmaz,
Çeliğe su vermişler, yıllar geçse paslanmaz,
Sevgiye, sevenlere açıktır gönül kapım,
Seven kalbe dayanır da şu sırtım, namertlere yaslanmaz.
Çok sürmedi, seçtik yolu,
Ne dediği belli,
Ne istediği,
Sabah kahvaltısında,
Sırf yalandır yediği.
Kafasına takar,
zevkle canımı yakar,
Sana kapısını açtım sevgi evimin,
Kiracısı değilsin, tamamen senin.
Daha öncesi boştu, içeri kimse girmedi,
Böyle bir şansı olmadı, bu kapıdan geçenin.
Böyle bir şansı olmadı, bu kapıdan geçenin.
Aşkı anlat dediler; ben seni tarif ettim,
Güzel nedir anlamazdım; bunu sende fark ettim.
Zerafet kitabının kapağında resmini gördüm,
Resmin gülümsüyordu; ben Allah’a şükrettim.
Zerafet kitabının kapağında resmini gördüm,
Ellerimin arasından kayarak gittiğinde,
Gözlerimin yaşından, coşkun seller yarattım,
Ne işe yarardı ki, seni göremiyorsa,
Yaşlarımdan hançer yaptım, gözlerimi kanattım.
Sen varsan ben de varım; sen yoksan niye varım ?
Bir türküdür gözlerinden dileğim,
Kuşlar gibi kanat çırpar yüreğim,
Şeytan’mısın yar dediğim Meleğim,
Senden yana akan kalbim yanıyor.
Ellerini uzat ta tut elimi,
Bir gece vakti baktım, kıvrım kıvrım hatlarına,
Sana çirkin diyenlerin, tükürdüm suratlarına,
Okşadım her noktanı ellerimle usanmadan,
Çıktım tepelerine, yüzlerce defa bıkmadan.
Bir afetsin güzelim, şuhsun, dilber-ü rana,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!