Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Ümit sana, bana yel ülküye yol alırken.
Ümitsiz açılır mı ülkü yolunda yelken?

(Van. Ekim 2024)

At aklından beni,
Çıkar artık diyorsun...
Lakin onu derken, şunu unutuyorsun:
Aklın dışa açılan kapısına giden yol,
Kalbin dışa açılan kapısından geçer...
Ve kalbin dış kapısı birçok zaman,

Uyan artık..!
Uyan ki, açılsın göz kapakların;
Görünsün ayna...
Uyan ki, dokunsun geceden bu yana bana hasret gözlerim,
Dokunsun bana...

Dürttü gönlümü ölüm, açtı gönlüm gözünü.
Gönül gözümle gördüm dünyanın boş özünü...

(Van. Kasım 2025)

Sabah oldu, uyan...
Uyan ki, göz kapakların çıksın aradan...
Çıksın ki, aradan göz kapakların,
Beni göreyim...
Beni görüp huzura
Ve sükûna ereyim...

Yanarsın... Ve bir derman bulamazsın yarana,
Dudak payı koymazsan dünya ile arana...

(Van. Aralık 2024)

Halinden belli:
Sensiz kalpler girmiş, senin senle arana;
Uzaksın,
Hayli uzaksın sana...
Tasalanma...
Getireceğim inan;

Vardı yeri eskiden, artık üzengi yürek.
Yükselen yükselene yürekleri ezerek..!

(Van. Şubat 2025)

Eskiden söz önde,
İnsan arkasındaydı.
Şimdilerde insan önde,
Sözü arkasında...

(Van. Ocak 2021)

Gecenin anasıdır,
Ne yapıp yapıp onu doğurur...
Ve gözünü ayırmadan bekler onu vampir;
Bekler onu,
Çünkü ona gündüzünü doğurtur..!