Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

O gafil; o, parayı izzete seçen gafil;
Artık mala tok ama; insana aç, sersefil..!

(Van. Temmuz 2024)

Anlayamıyorum...
Neden havalanır,
Neden kabarır deniz,
Çayı ikram edince ırmak denize?

(Van. Şubat 2021)

Dudakların sıkılı...
Ve ben orada,
O sıkılı dudakların arasındayım...

Evet, uzundur ordayım...
Ama eminim ki, yapamazsın;

Ruh kimi bedende hür, kimi bedene tutsak.
Tutsak ruhu bedende sarar sardıkça pasak..!

(Van. Şubat 2025)

İnsan bulunca,
Zaman bulunca tüttürüyorum...
Dilimden,
Dudağımdan,
Kalemimden tütmezse gözünden tüten duman;
Boşalır mı,

Yağabildiğince yağmış dünya;
Yağmış
Ve tutmuş yolu, bir baştan öbür başa..!
Duyamazsın kalbin ayak sesini;
Ümit etme ey dil, bekleme boşa..!

Tutun artık n'olur, tutun boğazı..!
Boğazı tutun ki kesilsin rüzgar;
Kesilsin ki, daha fazla yıkılmasın ümitler..!
Daha fazla kırılıp dökülmesin düşler..!
Kopmasın gönülden, ayrılmasın gülüşler..!

Kin
Ve nefret ateşiyle;
Adavet ateşiyle yanan yüreklerde
Günbegün,
Anbean ısınıyor dünya..!
Isındıkça dünya;

Bazen tırtıl misali sürünmek gerek,
Kelebek misali uçmak için...

(Van. Ocak 2021)

Zamandayım...
Allah'tan geliyorum...
Önümdeki çukurdan,
Benim için U dönüşü yapacak zaman...

(Van. Nisan 2020)