Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Üşürüm
Ve tir tir titrerim;
Filistin'e yağınca,
Arakan'a, Türkistan'a yağınca kar...
Delik var yüreğimin çatısında ezelden,
Koca bir delik var...

Dayanamadım, çıktım kıyıya;
Hayatın kıyısına çıktım sonunda...
Azgın dalgalarda daha fazla ıslanmasın,
Daha fazla kızarmasın diye gözlerim..!

(Van. Eylül 2018)

Büyüdükçe büyüdü
Ve sığmaz oldu sonunda;
Yüreği, aklına sığmıyor artık..!
Bir baştan öbür başa yıkıldı aklının tüm sınır duvarları,
Hepsi yere yatık..!

Duymazsa sinesinde vicdanının sesini,
Söküp atamaz insan bileğinden nefsini..!

(Van. Ocak 2025)

Kopardı dili;
Kimisinde korku
Ve endişe,
Kimisinde menfaat, kopardı kökten..!
Uzunca bir zamandır ses yok yürekten..!

Yoldayım, kabir yolu adım adım ördüğüm.
Çözülmez rahmi kabre bağlayan o kördüğüm..!

(Van. Şubat 2025)

Figüranım doğuştan, göremeyen figüran;
Kör iken kaderine, onu oynayıp duran...

(Van. Ocak 2025)

Suskunluğuna,
Ketumluğuna inat, gözlerine dolmuş;
Binlerce,
Onbinlerce ağız dolusu söz birikmiş gözlerinde...

Döküldükçe ızdırabı haykıran sözlerin;

Kemirgende yine aynı debdebe...
Kemirilen, yine aynı sancı içinde;
Yani, yine kemirgenin debdebesine gebe..!

(Van. Ekim 2018)

İyiliğe işlemez bin yıl geçse de kafa,
Nefsin kirli eliyle vicdan kalkmışsa rafa..!

(Van. Ocak 2025)