Selahaddin Çekmegil Şiirleri

109

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Selahaddin Çekmegil

Üsküdar Zeynep Kamil; bebek kokusu gibi,
Eskimez sokakları, kumaş dokusu gibi...

Canlı Karacaahmet, bağrında can topluyor,
Serviler sallandıkça, dersin; yürek hopluyor.

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Bakkalın gül yağını, döküverdi papağan.
Dayak yedi o yüzden, başı kel oldu bir an.

Kellik bir yana dursun, konuşamaz oldu kuş.
Düşünceye daldı hep, papağan oldu baykuş.

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Sesim, sözüm, gözüm, nazımsın benim.
Üstüne titrenen, kızımsın benim.
Mısrada okunan, yazımsın benim.
Evdeki nağmeye, sazımsın benim.
Yaramı sağaltan, sızımsın benim.
Yol aldım yol verdim, hekim olasın...

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Sonunu düşünmemek, cehaletin adıdır;
Ahirete inanmak, bu dünyanın tadıdır.
Tatların en güzeli, imandır tutar başı;
Zatın mukadderatı, kişinin muradıdır.

Adaletli insanlar, dostluğa olur hakim,

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Mutemir olanın da, gözü hep hacda olur.
Tavaf ki doyum olmaz, gönül miracda olur.
Safa- Merve arası, zemzeme yolculukken,
Çöl kumu sanki pişen, kızgın bir sacda olur...

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Melid bilirim ki, Türkçe bal olur
Kayısı da baldır, petek dal olur
Melita'dan beri, canım Malatya
Çiçeği rengarenk, alı al olur.

Çiçeği rengarenk, alı al olur

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Tecde'yi görürüm, her bir taşında
Sanki hazinemdir, gever başında
Suların gözünde, gözün yaşında
Hayata bakarım, canım Malatya.


Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Ya adem demişsin, ya birer insan,
Aklı mükemmeldir, dünyası lisan.
Dünya ki midedir, ezipte tozar;
Boğazı İstanbul, lezzeti NİSAN...

Bozulmayan ezber, taşır utancı,

Devamını Oku