Selahaddin Çekmegil Şiirleri

109

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Selahaddin Çekmegil

Zaman rüya içinde, hayat ki efin tefin:
Doğum, düğün, boşanma ve apar topar; defin! ..

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Ne nefsine tutkun ol;
Ne zulmete suskun ol...

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Kalem tutan elin var.
Kelam eden dilin var.
Kalem, kelam, vesselam...
Selam üstüne, selam;
Bir de, Çekmegil'in var.

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Tutarken kadim eli, eserin var emeli;
Vesika mı demeli, Sahife mi demeli?
Düşünenler soruyor, araştırıp alemde...
Yazılışı tek sefer, tarihi kademeli!..

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Zigana dağlarında, Hamsiköy'ün sütlacı;
Gönülden isteyene, taze çayı baştacı.

Gülbahar Hatun'dandır, Vakfıkebir ekmeği;
Uzungöl'de istersin, ikide bir yemeği...

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Küflet, külfet olunca, ülfeti unutturur.
Teknoloji acayip; sohbeti unutturur.

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

Kulaktan kulağa, ses diye bir şey;
Hayat kabullenmez, pes diye bir şey.
Yakma kendini hiç; tütme dışarı!
Daim kazandırır, us diye bir şey...

Devamını Oku
Selahaddin Çekmegil

İnsanoğlu şükretsin; bir doğduğu şehri var.
Rızkını kazandığı, pür doyduğu şehri var.
Ömrünü tüketse de, derdine derman olan;
Erciyes karlı dağda, kâr koyduğu şehri var!..

Devamını Oku