Bir nehir gibi akıyorsun içimden
Sel oldun taştın gönül bahçeme
Setlerini yıkarken yüreğimin
Dağıttın, harap oldu gönül köşküm
Sen acımasız bir kasırga gibi estin
Bir hortum gibi içine aldın beni
Benden bir şey kalmadı geriye
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta