Tunçtan kalıplara dökülmüş yüzler,
Bomboş bir kabuğa takılmış gözler,
Çelikten soğuktur edilen sözler,
Ateşi tatmayan demiri bilmez.
*
Dışından parlayan zırhlara kanan,
Paslı bir yürekle çarkları kuran,
Çekicin altında ezilmiş yalan,
Şekli kutsayanlar özünü görmez.
Kayıt Tarihi : 28.08.2026 13:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!