Kalmadı sokakta insanlar
sığındı kahvelere,
Kahvenin çayın deminde koyu sohbetler demleniyor.
Artık sokaklar gözlerim gibi ıslak,
Şimdi, yağmur sonbaharın en güzel demi.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Evet
Giderek daha sessiz şehirler
Semtler
Çünkü anlamını yitiriyor,
Ya korkudan
Ya da yokluktan
Köşesine çekiliyor insan...
Umut,
Bir o kaldı zaten...Toprakla...
Tebrikler Gülay Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta