Ay yalnızdı o gece rüzgar bile inadına esmedi.
Hatırasında bir udun namesi canlandı şehrin...
Haykırmadı martılar...
Sonbahardı yapraklar dökülüyordu;dökülen yapraklar mı,yoksa umutlar mı kimse bilmedi.
Ağlıyordu şehir,haykırdı belki?Duyan olmadı.
Sevmezdi güneşin doğuşunu,günle geliyordu dertler...
Öldüresi kalabalıklar bilemedi bunu
Şehir yalnızdı o gece;dinlenmedi türküsü...
Dudaklarından belli belirsiz kelimeler döküldü.
Gökyüzü karanlıktı;inadına esmedi rüzgar...
Hiç kimse sevmedi belki?
Çaresizdi sefil ama hiç Kahretmedi
Kayıt Tarihi : 6.9.2000 17:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!