Buram buram sevda türküleri yanar bu ateşte.
Eline yapıştırır silahını Mehmet’im
Damlalarca alın teriyle.
Bir damla daha fazladan sarılayım anama derken,
Henüz yaşamı yeni çözmüş,
İyi ile kötüyü birbirinden elerken
Kahpeler mayın döşer yollara
Mehmet’imin kollarını ondan almak için.
Mehmet’imin anasına sarılmasını engelleyen
Bu nasıl bir kin?
Tek bir kurşun
Ve yalnızca birkaç saniye…
Kaderin son sözü,
Namlunun ucunda Mehmet’i izlemekte…
Ağızdan küfrün çıkması gibi çıkar kurşun silahtan.
Sonrası ise;
Mehmet’in umutlarına dağılan feryat, figan...
Sevdalar biter, şafak saymak biter, gurbet biter,
Umutlara kan bulanır.
Bitirilmedikçe bitmez
Evlatları ailelerinden ayırmak için çıkarılan hır.
Giden askerin bir başka asker doldurur yerini.
Peki kim dolduracak
Giden Adnan’ın, Hüseyin’in, Salih’in yerini?
Bekler sonra geride kalanlar,
Bir ömür geride kalarak bir haber bekler.
Hatırlandıkça içler yanar,
Meğer anılarmış tüm beklentiler.
Neden haberin vardı şehidim,
Makam-ı saadete ulaşacağından mı?
Ulaştığın makamda,
Geride bıraktıklarını üzeceğinden mi?
Türk Bayrağı ebedi giysin olur
Adımlarsın sonsuza,
Bir daha silah tutmamaya…
Sen giderken milyonlar konuşur da
Bir senin sesin çıkar.
Adımlarının sesinin gökyüzünde bir misali var.
Binlerce melek secde eder,
Boşlukta tekbir sesleri.
Bir değil,
Milyonlarca ananın uzandı sana cennet eli.
Her taraf Mehmet,
Her taraf cesaret,
Her taraf yiğitlik seninle…
Şimdi inleyen silah sesleri sustu;
Ama milyar desibel bir ses makberde…
Bir ses ulaşır ki makbere,
Gökyüzünü tutar ve yırtar.
Yırtılan yerden bir bir melek olup gelir
Hasret duyduğun anlar.
Tüm bir ailen seninle,
Bak nişanlın da seninle;
Niye bu figan?
Ağlamayın güçlü olun,
Tabuttaki Süpermen değil gerçek kahraman.
Kahramanlık, yiğitlik dolu bir tabutu
Hangi yüce eller taşır?
Var mı başka bir elde
Cenneti cennete taşıyan bir hayır?
İnançlarla yürekler yerinden çıkıp
Deler geçer arşı.
Hangi top, tüfek, füze ya da millet
Durabilecekmiş buna karşı?
Çiçekler dua üfürür o pak alnına
Dağlar perdeleri indirir,
Kainat susar,
Alem dinler de kimisi anlamaz.
Hangi mübarek ana,
Karnında dokuz ay bir melek taşıdı.
Şimdi sen Türkiye’sin,
Sen her ananın evladı…
Kalpte kalan her sıcak mekan sana ait bir yer.
Şehidin adıdır: ‘’Vatan sağ olsun.’’
Şimdi onlar gerçek vatanları olan cennetteler.
Mart / 2010
Kayıt Tarihi : 29.03.2020 19:44:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
