Sevmek bile başlı başına bir bencillik olmuş.
Yürek yurdunun hasret diyarında
Beni içine almış soğuk bir duş…
Ölüm, yanan kalbime sokulmuş soğuk bir demir.
Ölümü unutan çevremde
Hemen her elde bir kir…
Gururumun üzerine basmışlar.
Şu sıralar karanlık bile karanlığımdan korkar.
Nereye dönersem döneyim
Arkamda birilerini bırakacaktım.
Açtım ellerimi Sema’ya yalvardım,
“Yandım, Allah’ım yardım.’’
Ne çare,
Gökleri de vahşet kaplamış
Ağlayan çocuk sesleriyle.
Allah insanları yaratmış,
İnsanlar da kendilerine tanrılar yaratmış.
Meğerki herkes hayatta kopyanın esiri…
Hemen her davranışta
Başka şahsiyetler gösterir kendini.
Demek istediklerim anlaşılmadı,
Belki anlaşılır gibi oldu.
Eğer ki anlaşılsaydı
Varlık araştırmazdı varlığı, yokluğu.
Varlık yokluk insanları;
Hepiniz kendinizin hekimi, hâkimisiniz.
Kendi vicdanınızın sahibi…
Çiçek olan yerde böcek olur,
Böcek olan yerde çiçek değil…
Bildiklerin, bilmediklerine kefil.
W ile M'nin birbirine tersliği
Ve soğuk savaş...
92 kere secde eder,
Ulaşır fenafillaha yavaş yavaş.
Evrim tersine işledi,
Beyefendiler oldu zampara.
Her şeyin çaresi var,
Azanın uçkuruna zımpara...
En güzel dua,
Kendi ettiğin duadır.
Çirkin bedende güzel ruh olabilir,
Harabenin altındaki yatır.
Ya benimsin
Ya da humuslu toprağın.
Aşksavar mı
Yoksa dertsever mi adın?
Melek ve şeytan karşılıklı aldı sazı.
Sanmayın her sanatçı,
Toplumun bilinçaltı.
İnsanlar soba gibidir,
Uzak durursan üşürsün,
Çok yaklaşırsan yanarsın,
Dengeyi bul.
Soğuktan ölsen de
Hiçbir sobaya olma kul.
Karanlıkta yürüyoruz,
Arıyoruz yolu fenersiz.
Adem'in yaratılması;
Aşk, intikam, korku, hastalık, diyaliz...
Köre adres sordum,
Şükrettim gözlerim dizimde değildi.
Unutulanlar umut olanlara inandı,
Önünde eğildi.
Lafın gelişi söylenmişti,
Lafın gideceği yer düşünülmeden.
Her bahar bir buzdan kaleyi yıkar,
Çiçek açarken solar beden.
Kişi sevdiğinin aynasıdır,
Kişi yaşadıklarının aynısıdır.
Lotus çiçeği açarken bir kayada,
İlyas'ı arar Hızır.
Balkanlardan akan bal kanlar.
Ha ha ha'lar
Ah ah ah'lara kapı aralar.
Fakir edebiyatı can sıkmaya başladı.
Bak, bir kaynana hoşuna giden gelini
Babasının evinden kaçırdı.
Şeytan sevimli; ama çirkin.
Canını yaktıkça Allah'a soğutur,
Tutarsın kin.
Küçük insanların büyük dertleri.
Üç günlük dünya için
Beş günlük plan fazla değil mi?
Yağmur bereket dedik,
Kafamızı yardı dolu.
Bak,
Edep edepsizlikle öğretilir oldu.
Tanrı yoksa yaşamanın anlamı yok,
Varsa ölmenin anlamı çok.
Her şeyi akışına bırak,
Anlatılara karnın olsun tok.
Ruhun, beden adlı evde bir misafir.
Beden adlı ev artık hacizde,
Beden sahip olduklarına esir.
Zihin devletimde 922 içişleri bakanı
Ve bir kaymakam var.
Suç şebekeleri, su şebekelerini yoklar.
Düşmanlar düşmemi düşler,
Ama ilahi ip buna izin vermez.
Aklı olmayan paraya değer vermez,
Olan hiç vermez…
Profesör sınav kağıtlarını attı havaya,
Hepsi masada kaldı.
İnanın çok kitap okudum,
Ama hiçbir kitap beni okuyamadı.
Evrenin şarjı azalmış,
Fişe takılmak ister.
Batarya patlayabilir,
Zaten düzeneği beter.
Ruhumuzda sevgimizi eskittik,
Biz, biz olmak için eksiktik.
Ruhunu kimlere satıp
Bedeninle gurur duydun.
Kalbin güneşin olması gerekirken
Sen yaptın onu uydun.
İnsanın insan egosunu okşar ancak,
Yoksa insan evrenin artığı...
İlk öpücük nasıl bulundu,
Acaba ne yapmaya çalışıyorlardı?
Bu dünyanın şeytanına kaç rekât kıldın namaz.
Elektrik direklerine çamaşır asarken nam az…
Gözyaşları artık ya yasaklanmalı
Ya saklanmalı.
Size bir gerçek söyleyeyim mi,
Söylediğim her şey bir yalandı.
Zihniyet kirli,
Zihin niyet olmalı aslında.
Yazdığım her şey,
Marulu bol bir salata.
Maskeli balo olsa
Maskesiz katılabilecekler var.
Delikanlı olmayı
Eli kanlı olmak sanıyorlar.
Sarf ettiğim sözler israf,
Yalanlarla oyalan.
Toprak hangi tohuma gebe,
Hemen edelim talan.
Adamakıllı olun
Ya da sadece adam olun,
Sonra da akıllı.
İktisattan faizi kaldırırsan
Geriye kalır bakkal hesabı.
Pantolonun bir paçasına bacak
Diğerine kafa giydirmek…
Kahreyle dedik hayreyledi,
Nerede kaldı onca emek.
Uymam sana,
Uyumam bir daha…
Ne diplomasi işler
Ne üniversite diploması,
Kişi olursa deha.
Bazı gölgeler,
Gölgenin sahibini gölgeler.
Günler
Ve tünler
Kol kola girmiş
Dünler örer.
Unutma ki
Kanatlar uçarken nimettir,
Yürürken ise külfet.
Ve bu hayat
Kanadın olsa da
Olmasa da
Yürümekten ibaret.
Benim için matah olan birçok şey,
Bir zaman sonra tersine döndü
Ve hatam oldu.
Mutlu gözüktüğüme bakmayın,
Benim de zamanında gözlerim doldu.
Artık gözlerini gökyüzüne dikti
Ve unuttu tüm duyguları bendeniz.
Ha varmışım ha yokmuşum,
Kalmasın dünyada hiç benden iz.
Kasım / 2014
Kayıt Tarihi : 29.03.2020 20:25:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiirimde geçen "W ile M'nin birbirine tersliği" cümlesi ile anlatılmak istenen Washington ve Moskova arasındaki Soğuk Savaş dönemidir. "92 kere secde" ifadesinin nedeni "92" sayısına dikkatli bakıldığında secde eden bir insanı andırmasıdır. Ayrıca: "Benim için matah olan birçok şey, bir zaman sonra tersine döndü ve hatam oldu." cümlesinde "Matah" kelimesinin tersten yazılışının "Hatam" olması detayına dikkat çekilmek istenmiştir. Bu saydıklarım gibi nice detay daha var... Fakat diğerlerine burada değinmeyeceğim.
