Sefil Selimi Şiirleri

26 Ağustos 1933 - 30 Aralık 2003
160

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Sefil Selimi

Derde düşersin,
Düşme düşürme.
Zorda şaşarsın
Şaşma, şaşırma.

Boşa yorulma,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Elinden içtiğim mey ile bade
Zehir miydi ey dost vay yıktı beni
Külhana çevirdi tenini sade
Morul morul tümden oy yaktı beni

İnan ki sözümde yoktur hiç hilaf

Devamını Oku
Sefil Selimi

Bostancıdan karpuz aldık,
İrisi mebus emmiye.
Çoban durduk, ortak olduk,
Sürüsü mebus emmiye.

Kendisi sarayda kaldı,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Selâmsız savuşma öyle,
Ermeğe gel erenlere
Zikredip Ali'yi söyle,
Görmeye gel erenlere,
Ali'ye can verenlere.

Devamını Oku
Sefil Selimi

Bizler ölü, onlar diri,
Ali ölmez, evrenseldir.
Bu kelâmı anlar diri,
Veli ölmez, evrenseldir.

Hak dinin kitabı Kur'an,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Gök kubbeysen yer yüzüyüm
Rahmetini kesme ey can!
Pak cübbeysen ver de geziyim,
Hikmetini kısma ey can!

El çekersen şayet benden,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Seni görmek için geldim,
Dış kapıdan geri döndüm.
Boynu bükük, mahcup kaldım,
Dış kapıdan geri döndüm.

Ses gelmedi, çıt çıkmadı,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Hak yolunu sorar isen
Bir rehbere gitmeye bak.
Gül bağına girer isin,
Bülbül olup ötmeye bak.

Dağlara konuk olursan,

Devamını Oku