Sefil Selimi Şiirleri

26 Ağustos 1933 - 30 Aralık 2003
160

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Sefil Selimi

Siyasi arena, gır gır geçiyor,
Halkımızı, güle güle çatlattı.
Maazallah her taraf ataş saçıyor,
Yaktı bizi, hopur hopur hotlattı.

Zarar çeken yurtta, göz yumanlar kim?

Devamını Oku
Sefil Selimi

Gösteriş yapan,
İnsanlardan kaç.
Maddeye tapan,
Şeytanlardan kaç.

Pis maval okur,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Mizan kuruk, izan tartak,
Kıl bölüşek kıl bölüşek,
Her eşyaya oldum ortak,
Ol bölüşek, ol bölüşek.

Bu aşka maliksen malik,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Beni ne arayın ne elden sorun,
Necmettin Efendi, Yunus Efendi.
Size söz söyleyim siz karar verin,
Necmettin Efendi, Yunus Efendi.

Aşkın delisiyim, pirin hayranı,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Gökte yağan kara yerde kurt düşer,
Beyazdır diyerek kar'a bağlanma.
Hem şaşınr hem de kendisi şaşar,
Gözlü sanıp bakar köre bağlanma.

Âşıklar dolanmış bir dost aramış,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Aşkın, bedenimde tahribat yaptı
Ateşin ormanı yaktığı gibi
Korlar can evime sığmadı taştı
Yanardağdan lavlar aktığı gibi

Ruhumda aşk yeli dinmeden eser

Devamını Oku
Sefil Selimi

Yer altında yer altında,
Gözüm yoktur her altında,
Bir gün gelir hep yatarız;
Çok çiğnenen yer altında.

Dağılırız dağım dağım,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Elestü bezminde ruhu ezelde,
Alnıma yazılan yazımsınız siz.
Kokunuz mahşerde renginiz gülde,
Sıfatımda mevcut yüzümsünüz siz.

Ne acayip bu hal arz eder neyi,

Devamını Oku