Sefil Selimi Şiirleri

26 Ağustos 1933 - 30 Aralık 2003
160

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Sefil Selimi

Şöyle garip bencileyin,
Diyen Yunus, denilen ben.
Reva görüp inceleyin,
İnce derde yenilen ben.

Musluk suyu, su musluğu

Devamını Oku
Sefil Selimi

Ayşe Döne kalık kaldı,
Fatma'ya yer bulamıyom.
Çalık çolak, düğür oldu,
Satmaya er bulamıyom.

Kır kısırak gulun attı,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Gez bileni gez alanı,
Alanı alana bağla.
Bu alan ki aşk alanı;
Bulanı bulana bağla.

Ne bulandır ne de bulan

Devamını Oku
Sefil Selimi

Yüzük olup takılayım,
Yâr elinin parmağına.
Âşık olup çekileyim,
Yâr yolunun çarmığına.

Kâkülüne tel olayım,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Muhammed'e beli dedim,
Rahman benim kul benimdir.
Kur'an Hakk'ın dili dedim,
Ayet benim, dil benimdir.

Her sıfatı var eyleyen,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Yürü hele dayı yol sona ersin,
Durma terin aksın yorulup bıkma.
Koru dola payı el sana versin,
Kırma yârin baksın kırılıp yıkma.

Karayı ak etme, akları kara,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Yara alıp yaralandık,
Yaraladı cahil bizi.
Safa girip sıralandık,
Karaladı gafil bizi.

Her cihette bulduk huzur,

Devamını Oku
Sefil Selimi

Kıyak çek, yağ yak,
Yerin bol olur.
Kandırmaya bak,
Kârın bol olur.

Her şey tersine,

Devamını Oku