Daha ne diyeyim azizim
Gülmemiz için geldiğimiz dünyada
Her demde ağlar olduk
Her geçirdiğimiz vakit yük oldu yüreğimize
Ne bir gün gördük ne de ayak uydurduk
Ölsek sessizce kimin umrunda
Kimin haberi olur gidişimizden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta