Sefa Adıgüzel Şiirleri - Şair Sefa Adıgüzel

Erzağımız artsa da
Paylaşacağımız azaldı
İş varken bizdik
Mal varken kimdik

Gel kır prangalarımı ey Azrail
Götür beni baba topraklarıma

Kuyuda çürümüş bir bedene
Gökten yardım vadediyorlar
Ellerindeki ipleri saklayarak
Sabret diyorlar

İnsanlar birbirlerine sınırlar çizer
Lakin göğe çizgi çizemezler
Yerdekiler engel olsa da
Göktekinin tecellisini kesemezler

Gözümde tesettür yok
Dilimde edep yok
Kafamda soyluluk yok
Şeytanla ortaklık çok

İnsan denizleri kurutuyor
Başka denizler arıyordu
Hiç kanaatkar olmuyor
Hep ötekini istiyordu

Ah notlarım hazır olsaydı
Finallerde derdim az olsaydı
Hocam bir yandan yâr bir yandan zorlamasaydı
Ne de güzel olurdun be hayat

Umutsuzsan
Kaldır ellerini semaya
Yalvar yalnızca Allah'ına
Hazırsın yeniden başlamaya

04.03.23

Gökteki yıldızlar gibi kalabalık
Ve yine de yapayalnız
Kuşlar gibi özgür
Lakin bir yuvaya muhtaç
Bir ahenk ararım
Aydınlığa muhtaç

Yağmur, toprağı dövüyormuşçasına yağar,
Çiçekler yine de sessizce açar.
Bu “geçmez” dediğin günlerin ardından,
Elbet rahmet çiçekleri açar.
İnsan sabretse,
Yalnız mezarı değil, hayatı çiçeklerle dolar.