Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Öyle bir yandı ki yüreğim sana
Gülen gözlerini unutamam ki
Yokluğun en büyük hüzündür bana
Sevda sözlerini unutamam ki

Hasretin içimi yakıp kavurur

Senden sonra dertle doldu yüreğim
Avutamıyorum elimde değil
Zamansız sarardı soldu yüreğim
Unutamıyorum elimde değil

Gelişinle sildim kalpten hüzün’ü

UNUTMADIM

Hatırımı hep yalandan
Soranları unutmadım
Etrafımı dört bir yandan
Saranları unutmadım

Kim ne derse desin umurumda mı
Gönlümü avutmak istemiyorum
Her gece hayali süsler odamı
Ben onu unutmak istemiyorum

Gözümden yaşları döken olsa da

UNUTMAM İMKANSIZ

Gidişin canımdan canımı aldı
Öyle bir yaktı ki yokluğun beni
Senden sonra gönlüm dertlere daldı
Unutmam imkansız sevgilim seni

Başka birisini sevip yerine Yaralı kalbimi avuttum işte
Öyle bir gömdüm ki hem de derine
Unut diyordun ya unuttum işte

Ne hayallerimde ne anımdasın
Ne hayatımdasın ne canımdasın

Yüreğime akışını
Unuttum mu sanıyorsun
Gözlerime bakışını
Unuttum mu sanıyorsun

Yeşil yeşil bakan sendin

Hani çok sevmiştin ölürcesine
Yaralı bıraktın gönül hanemi
Aşkımla doluydun delicesine
Bu kadar çabuk mu unuttun beni

Benden başkasını görmezdi gözün

Bensiz tek bir hayel kuramazdın sen
Uykuya dalmadan unuttun beni
Hani yokluğumda duramazdın sen
Daha gün dolmadan unuttun beni

Bu kadar kolaymı çekip de gitmek

Senin her halini ezber ederken
Kalbi başkasıyla avuturmuyum
Hemde ölesiye aşkla severken
Sende gördüğümü unuturmuyum

Sildik bulmasınlar izlerimizi