Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

İNSANIM İNSAN

Bırakında biraz nefes alayım
Sanki konuştuğum başka bir lisan
Çekilin başımdan yanlız kalayım
Bende sizin gibi insanım insan

İNSANLAR

Ne selam veren var ne hatır soran
Kibirle nefretle doldu insanlar
Yaralı bir kalbi çıkmıyor saran

Bu kaçıncı hata kaçıncı yalan
Pişmanım diyorsun inanmıyorum
Yüreğim kavruldu gençliğim talan

Beni üzenleri dünde bıraktım
Konuşurlar diye hiç takıntım yok
Ben pire için ne yorganlar yaktım
Böyle çok mutluyum hiç sıkıntım yok

Kalbimin üstünde dostumun yeri

Hiç aklından çıkarma sana olan aşkımı,
Bunca geçen zamana acı biraz günahtır,
Biliyorsun düşünmem acaba mı keşke mi?
İhanet aşkı vuran öldürücü silahtır.

Her şeyi kaldırıp at anı diye saklama,

İNSANLIK

Kalplerde merhamet uykuya dalmış
Bir canın bir canı alması anlık
Ne güven ne saygı ne sevgi kalmış
Allah’ım ne hale gelmiş insanlık

Bilmediği bir meçhule,
Koşar durur insanoğlu.
Hayat acı bile bile,
Yaşar durur insanoğlu.

Derman arar dizlerine,

Doğup büyüdüğüm şehir,
İsteyince benden mehir,
Dağlar aştım birçok nehir,
İstanbul’u özlüyorum.

Balatta bir gece kondu,

Bu dünyanın düzeni böyle gelmiş demeyin,
Ya komadan çıkarın ya da vurup öldürün,
Kendi hakkınız varken kul hakkını yemeyin,
Hiç olmazsa bu defa işçileri güldürün,
Ya komadan çıkarın ya da vurup öldürün.

Bu gün size benden izin
Yarın çok can yakacağım
Teker teker hepinizin
İcabına bakacağım

Beni kırıp üzenlerin