Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

İNSANIM İNSAN

Bırakında biraz nefes alayım
Sanki konuştuğum başka bir lisan
Çekilin başımdan yanlız kalayım
Bende sizin gibi insanım insan

İNSANLAR

Ne selam veren var ne hatır soran
Kibirle nefretle doldu insanlar
Yaralı bir kalbi çıkmıyor saran

Kederdeydim dardaydım
Huzur gibi yetiştin
Borandaydım kardaydım
Hızır gibi yetiştin

Sararmıştım solmuştum

Daha yeni başlamıştı aşkımız
Hani yoktu sevgimizden kuşkumuz
Sen hep derdin olmasın hiç keşkemiz
Nerden çıktı bu ayrılık hoppala

Deli gibi seviyordun yalanmış

Daha yeni başlamıştı aşkımız
Hani yoktu sevgimizden kuşkumuz
Sen hep derdin olmasın hiç keşkemiz
Nerden çıktı bu ayrılık hoppala

Yüreğime kurşun sıktın hoppala

HOŞÇA KAL

Beni değil sen kendini yakarsın
Artık her şey bitti canım hoşça kal
Döner diye yollarıma bakarsın
Benden günah gitti canım hoşça kal

Yüreğimi köz etme gel
Hep yanımda uykuya dal
Ayrılıktan söz etme gel
Deme sakın yar hoşça kal

Saymadım kaçıncı gönül sancısı,
Gidene hoşçakal gelen hoş geldi,
Yalan sevdaların oldum hancısı,
Gidene hoşçakal gelen hoş geldi,

İlk değil canımdan böyle yanışım,

Dur da sana doya doya bakayım
Nasıl da titriyor inan her yanım
Saçlarına altın taçlar takayım
Hoş geldin sultanım hoş geldin canım

Şenlendi sokağım şenlendi hanem

HOŞ GELDİN 3

Seninle dört kişi oldu hanemiz
Senin için yeni başladı yaşam
Varlığınla neşe doldu hanemiz
Hoş geldin tosunum hoş geldin paşam