Sebep Sandığın Şiiri - Dr Yusuf Polat

Daldaki çiçekleri meyve sanırsın
Arıya bakar balı ondan bilirsin
Arı nereden bilsin çiçekteki balı
Özden aza çıktığın şu yolculuk
Cennet bağına varmaz mı sandın

Bahar gelir, bir kınalı gelin misali,
Toprağa serilir rahmetin her hâli,
Tek çekirdekte tüm âlemin sırrı
Güzellik O’ndan, güzellerin hayali
Güzeli ela gözlü Özden mi sandın

Kul dilese de kaderden kaçılmaz
Takdirden öte bir yol yürünmez
Olur ya kuşlara özenir de uçarsan
Özden zamanla vazgeçme sakın
Uçmayı kuştan, kanattan sanırsan

Dilinden çıkan tatlı sözler senin mi?
Vicdanın bile nefsine emanet
Kelâmını nasıl kendinden bilirsin?
Konuşulan Özden olsa da
Öz sözün kapısını açan Yaratan’dır.

Gördüğün göz, gördüklerin O’nun,
Bildiklerin O’nun, bilen de O’nun,
Zihinlerdeki söz,
Kalpten kalbe Özden kelam O’nun;
Kelâmı dudaktan, dilden mi sandın?

Allah diler, az olan çoğa dönüşür,
Allah diler, Yusuf ile Özden tanışır
Allah diler, varlık yokla barışır,
Allah diler, hep hiç bir kefede tartılır
Allah dilemedikçe, diler misin sandın

İbrahim ateşte, Nemrut karşısında,
Güller açıldı O'nun emrin sırrınca
Kör kuyulardan Yusuf çıkınca
Özden gül açtı peygamber diyarında,
Sen dikensiz gülü kendinden mi bildin

O’nun sanatı Özden’in varlığında sır
O’nun şefkati annenin bakışında nur
O’nun rahmeti suların akışında gizli
Sen bulutu, yağmuru göklerden
Suyu pınardan, nehirlerden mi sandın

Sevgili Özden, beni secdelerde ara,
Varlığın yükünü bırak vefalı Yar’a,
Bir zerre kul ol da sığın Mevlâ’ya;
Kalbindeki özdedir ilahi aşkın ateşi
Yanıp kül olmayı Leyla'dan mı sandın

Nimet O’ndan gelir, şükürlerse Özden
Ne varsa dünyada O’nun nurundan;
Varlığı kendinden, benden mi sandın?
Sen düştükçe Rahman kapısını açar;
Kurtuluşu yalnız amelinden mi sandın?

Bir gün titrer eller, fer gider gözlerden,
Yere göğe sığmayan dünyalık arzular
Taş kesilir musalla taşında
Maraz da musibet de perdedir Özden;
Eceli Azrail’den, ölümden mi sanırsın?

Rabbim, ben sebebe aldanan oldum
Seni sebeplerin ardında unuttum.
Kudreti gördüm, Kadir’i unuttum.
İlk nefesi tattım son nefesi unuttum
Dermanı Özden'in ellerinden buldum