Sebep Sandığın Şiiri - Dr Yusuf Polat

Daldaki çiçekleri meyve sanırsın
Arıya bakar balı ondan bilirsin
Arı nereden bilsin çiçekteki balı
Özden aza çıktığın şu yolculuk
Cennet bağına varmaz mı sandın

Bahar gelir, bir kınalı gelin misali,
Toprağa serilir rahmetin her hâli,
Tek çekirdekte âlemin sırrı gizli
O'nun güzelliği, güzellerin hayali
Güzeli ela gözlü Özden mi sandın

Kul dilese de kaderden kaçılmaz
Takdirden öte bir yol yürünmez
Olur ya kuşlara özenir de uçarsın
Özden zamanla vazgeçme sakın
Uçmayı kuştan, kanattan sanırsın

Dilinden çıkan tatlı sözler senin mi?
Vicdanın bile nefsine emanetken
Kelâmını nasıl kendinden bilirsin?
Konuşulanlar Özden olsa da
Sözün kapısını açan bil ki Yaratan

Gördüğün göz, gördüklerin O’nun,
Bildiklerin O’nun, bilen de O’nun,
Zihinlerdeki söz,
Kalpten kalbe Özden kelam O’nun;
Kelâmı dudaktan, dilden mi sandın?

Allah diler, az olanlar çoğa dönüşür,
Allah diler, Yusuf ile Özden tanışır
Allah diler, varlık ile yokluk barışır,
Allah dilemedikçe
Tek başına kendini kul olur mu sandın

İbrahim ateşlerde, Nemrut karşısında,
Güller açıldı O'nun emrin sırrınca
Kör kuyudan gül yüzlü Yusuf çıkınca
Özden gül açtı peygamber diyarında,
Sen dikensiz gülü kendinden mi bildin

O’nun sanatı Özden’in varlığında sır
O’nun şefkati annenin bakışında nur
O’nun rahmeti suların akışında gizli
Sen bulutu, yağmuru göklerden
Suyu pınardan, nehirlerden mi sandın

Sevgili Özden, beni secdelerde ara,
Varlığın yükünü bırak vefalı Yar’a,
Bir zerre kul ol da sığın Mevlâ’ya;
Kalbindeki özdedir ilahi aşkın ateşi
Yanıp kül olmayı Leyla'dan mı sandın

Nimet O’ndan gelir, şükür ise Özden
Ne varsa dünyada O’nun nurundan;
Allah'a kulluk için ayrılma Kuran'dan
Sen düştükçe Rahman kapısını açar;
Kurtuluşu yalnız amelinden mi sandın?

Bir gün titrer eller, fer gider gözlerden,
Yere göğe sığmayan arzular
Ansızın taş kesilir musalla taşında
Maraz da musibet de perdedir Özden;
Eceli Azrail’den, ölümden mi sandın?

Rabbim, ben sebebe aldanan oldum
Seni sebeplerin ardında unuttum.
Kudreti gördüm, Kadir’i unuttum.
İlk nefesi tattım son nefesi unuttum
Dermanı Özden'in ellerinde buldum