Kilit vurmuşken gözlerim uykuya,
Bir hüzzam şarkısı serilir geceme,
Yavaştan sızlatan yara gibi dokunur içime,
Yaşlar uzanır nehir olur yatak yapar kendine,
İçinde boğulurum çırpınırım öylece
Sebebimsin yalnızlığıma,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta