Sebahattin Günday Şiirleri

18

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Sebahattin Günday

bir yusuf masalıydı yalnızlığın
camlar ardında tükenirken geceler
kaleminde can bulurdu son heceler
bir yusuf masalıydı yalnızlığın

sen sessizlikte sessizlik sende büyüdü

Devamını Oku
Sebahattin Günday

Gün akşamdır…
Gölgeler düşmüşse yollara,
Uzaklarda,
En uzak diyarlarda,
Ateşe pervanedir
İçli bir adamın hâtıraları.

Devamını Oku
Sebahattin Günday

Bir martı çığlığıyla içime dolan şehir
Göklerini kıskandım düşlerim kanat kanat
Gel bu sevda iklimini mevsimlerinle donat
Denizi köpük köpük tenimde kalan şehir
İstanbul, sen içimde tutuklu bir sevda mısın
Yüreğimde büyüyen tatlı süveyda mısın

Devamını Oku
Sebahattin Günday

Yastığım buzdandı benim...
Baba ocağından
Ana kucağından gelip
Toprağıma düşen fidanlarım vardı
Saramadım sımsıcak
Oysa toprağım közdendi benim

Devamını Oku
Sebahattin Günday

Sen değil miydin elleri aşkın?
Dokunan, ürperten, sevdiren elleri…
Bir dağ yamacından bahara uzanan,
Elma çiçeği, karbeyaz elleri…


Devamını Oku
Sebahattin Günday

Sence nedir Cumhuriyet?
Sadece bir yönetim mi?
Yaşamaktır, eşitliktir,
Özgürlüktür Cumhuriyet.

Seksen altı yıldan beri,

Devamını Oku
Sebahattin Günday

maverayı gösteren aynalar puslanınca
saz bir yanda söz bir yanda sır oldu
aşka mihmandar olan gönüller paslanınca
mey bir yanda ney bir yanda sır oldu

gönülden gönüle yol alırken sevgiler

Devamını Oku
Sebahattin Günday

Sen bir düş bahçesiydin geçerdin rüyalardan
Biz yayla rüzgârıydık nerde kaldın ey şehir
Âdem ile Havva’yı kül eden hülyalardan
Ne vakit uyanıp da düşe daldın ey şehir
Salkım saçak bulutlar geçiyor dağlarından
Senin sevdalıların ses verir çağlarından

Devamını Oku