karanlık dememek için
kuşluk vaktinden önce
mahmur yalvarışlarında
dolanırım gavur dağlarında
ala geyik olup...
kızıl kahveye dönerim gözlerinde gecelerde
ürkek kararsız yolunu şaşrmışlığım yokluğunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




TAM PUANLA TEBRİKLER EFENDİM. DEĞERLİ ÇALIŞMAYDI. GÖNLÜNÜZDEN GÜL DAMLALARI EKSİK OLMASIN.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta