Savurdum Tekmeyi Şiiri - Kasım Kobakçı

Gecenin ıssız çağında,
Tek kaldım dert sokağında.
İçimde büyürken hiddet,
Bitecek bendeki müddet.
*
Karanlıkta yürüyorum,
Hesapları dürüyorum.
Boş sözlere karnım toktur,
Artık hiç tahammül yoktur.
*
Geçmişin yükünü attım,
Dertleri uykuya kattım.
Sırtımda taşıdım boşa,
Vurdum başımı hep taşa.
*
Gölge gibi ezenleri,
Ruhumda gezinenleri,
Atıyorum hayatımdan,
Düşsünler saltanatımdan.
*
Yürüdüm sessiz sedasız,
Bıraktım sizi vefasız.
Biten bitti giden gitsin,
Bu karanlık çile bitsin.
*
Sahte yüzleri unuttum,
Kendi ellerimi tuttum.
Vefa sandığım koca hiç,
Sömürdüler hep piçten piç.
*
Gözlerim geceye daldı,
Eski dostlar nerde kaldı?
Vurdum tekmeyi maziye,
Gerek yok ağıt, mersiye.
*
Defedip attım yükleri,
Kırdım sahte kemikleri.
Çöktü üstüme bir sükut,
Kalmadı içimde umut.
*
Tekmeledim yalanları,
Geriye boş kalanları.
Gecenin soğuk ayazı,
Bozdu içimdeki yazı.
*
Dost görünüp kuyu kazan,
Yoktur artık beni bozan.
Ne varsa sildim defterden,
Kalktım yığıldığım yerden.
*
Hak etmeyeni kovmalı,
Ruhu kirden arıtmalı.
Sürgün ettim sahtekarı,
Yoktur bana hiç yararı.
*
Yıldızlar şahidim olsun,
Düşmanlar saçını yolsun.
Tekmeyi bastım aniden,
Doğdum sanki ben yeniden.
*
Ağır ağır yürüdüm ben,
Sert zincirle süründüm ben.
Şimdi özgürüm sokakta,
Gözüm yok aydın şafakta.
*
Gece bana kucak açtı,
Bütün asalaklar kaçtı.
Riyakarlar uzaklaşsın,
İsteyen dağları aşsın.
*
Benim yolum bana yeter,
Eski günlerim hep heder.
Söktüm attım prangayı,
Yırttım o sahte sayfayı.
*
Götüne vurdum tekmeyi,
Bıraktım çile çekmeyi.
Ay ışığı yol gösterdi,
Bana yeni ufuk verdi.
*
Kapattım eski defteri,
Görmem artık o günleri.
Küllerimden doğuyorum,
Gecede kayboluyorum.
*
Bir başıma kalmışım tek,
Ne yalan var ne bir köstek.
Karanlığın ortasında,
Yalnızlığın hırkasında.
*
Dinliyorum rüzgarları,
Aştım bütün diyarları.
Dert verenler defolsunlar,
Hep belasını bulsunlar.
*
İçimdeki sızı dindi,
Karanlık üstüme bindi.
Çektim restimi herkese,
Kapandım sessiz kafese.
*
Tekme attım arsızlara,
Yüzü gülmez hırsızlara.
Gece benim tek sırdaşım,
Kaldırım taşı yoldaşım.
*
Kurtuldum safralarımdan,
Kan akan yaralarımdan.
Kovdum kalpsiz asalağı,
Aştım o devrilmez dağı.
*
Zehir kusan yılanları,
Terk eyledim yalanları.
Nankörlere tekme vurdum,
Ayakta ben dimdik durdum.
*
Bitirdim sahte sevdayı,
Ateşe verdim dünyayı.
O ikiyüzlü dostluklar,
İçimde büyük boşluklar.
*
Hepsini kovdum kapımdan,
Sildim onları yapımdan.
Mehtap gülerken yüzüme,
Uyku girmedi gözüme.
*
Arındım bütün kirlerden,
Kurtuldum o zehirlerden.
Gölgemle baş başa kaldım,
Geceye selamlar saldım.
*
Ne bir sitem ne bir figan,
Aktı damarlarımdan kan.
Dışarıda rüzgâr eser,
Bütün umutları keser.
*
Bana yük olan ne varsa,
Dünya bana epey darsa.
Sırtımdan ittim hepsini,
Kestim onların sesini.
*
Çöktü karanlık sokaklar,
Geceler sırları saklar.
Acımasızdım bilerek,
Kirli geçmişi silerek.
*
Tekmeyi attım kıçına,
Karışmam artık suçuna.
Nefes aldım kana kana,
Kimse dokunmasın bana.
*
Bağları kestim kökünden,
Kurtuldum dertler yükünden.
Gökyüzü simsiyah örtü,
Bitti içimdeki dürtü.
*
Bir yudum huzur istedim,
Sessizliği ben besledim.
Yalnızlık korkulu ordu,
Bütün dertleri savurdu.
*
İstemem sahte kalpleri,
İteledim hep dertleri.
Yürüdüm gece yollara,
Düşemem başka kollara.
*
Savurdum tekmeyi sertçe,
Davrandım hep böyle mertçe.
Gecem artık serinledi,
Ruhum kendini dinledi.