Savaş Şiiri - Murat Halıcı

Bir yangın elini uzatıyor
Gel diyor seni en iyi ben anlarım
Kimse dinlemediğinde dinlemedim mi seni?
Benim pusatın yüreğin bileğin
Hepsindeki keskinlik
Merak ettiğin fısıltı bunca zaman
Goncanın her katında başkadır bahar
Bende herpsinin kilidi
Tarifsiz bulur olgun bir yürek
Efsunludur tarifesi
Bilir misin her şey var zamane yağmurlarında
Ummadığın kadar sen
En az senin kadar sağanak
Sevebi benim yastıklara ağlayan hikayelerinin
Tutabildiysen kızıl saçlarından şafağın
Bozkırını arıyorsa içindeki küheylan
Can evine vurduğunda bir an hançer gibi
Nefesini bile kaybedersin hani
Gözlerinde belirdiğinde tanımadığın iki damla gözyaşı
Say ki Tanrı misafiri
Say ki unuttuklarından bir kaçı seni anmış
Belki bir yara çoktan kapanmış
Unutma sen de yankılanırsın sessizlik de evrende
Doğru topraktansın ama çiğ kalırsın bensiz
Dizelerinin dudakları çatlak bak hala
Kanunları sokakları ölmemiş şehirlerin bende
Çığlıkları lanetli şehirlerin
Hayatla oyalama gözbebeklerini
Küllerime kadar geç içimden
Ben çözebilirim donmuş yanlarını
İçinde üşüyen ezgileri ısıtıp
Bir ahenk giydirebilirim imgelerinin mızrabına
Düşler hep susarlar birer tohumdurlar çünkü
Toprağı sensin onların suyu güneşi
Cemreleri iç yudum yudum avuçlarımdan
Tatlı bir ürpertiyi ve beni titrememden öp
Yanarken dilinin ucundaki sözler
Çünkü biliyorsun her şeyi zehirler onlar
Her intihar şerefli değildir üstelik
Unutma hep bir davet var bende
Bir ürperti düşlerine birer yol küllerine çıkan
Kim demiş küllerin çıkmaz sokak
En iyi onlar gizler seni onlar korur
Küllerin söylemedi mi
Durduğun her istasyon sensin hem durduran da?
Çok düşün asılmış burçlarında diğerleri için
Bir sunak kalbin her an kendini hayata sunduğun
Bırak o kendini sana sunsun
Hem bahar hem tohumsun
Ben başlatmadım bu savaşı ama tohumubende
Bir gerçeğim ki gerçekten daha gerçek
Kendini anlatma
Seni sana anlatmak benim görev
Her şey savaş bu sahnede
Beğen ya da beğenme